ترک اعتیاد قرص و دارو

ترک اعتیاد قرص و دارو

اگرچه داروهای تجویزی به شرط مصرف درست برای جامعه مفیدند، اما تعداد پرشمار افرادی که به دلیل سوء مصرف قرص تجویزی و اوردوز این قرص‌ها به ترک اعتیاد قرص و دارو نیاز پیدا می‌کنند، گواه آن است که همه این قرص‌ها را به روش صحیح مصرف نمی‌کنند.

اعتیاد به قرص

اکثر بیماران قبل از آن که بپذیرند دچار اعتیاد به قرص های تجویزی شده‌اند و نیاز به درمان اعتیاد قرص و داروی مصرفی دارند، حداقل دو مرحله از مراحل زیر را تجربه می‌کنند:

سه مرحله اعتیاد به قرص عبارت است از:

  • وابستگی: مصرف کننده دچار وابستگی جسمی و روانی به قرص می‌شود و اگر مصرف قرص را قطع کند یا به دارو دسترسی نداشته باشد، مجبور می‌شود علائم آزاردهنده جسمی و روانی ناشی از قطع مصرف را تحمل کند. اکثر مصرف کنندگان احساس ناامیدی و کلافگی می‌کنند و حالتی مانند آنفلوانزای شدید به آن‌ها دست می‌دهد، اما علائم در برخی بیماران به شدت آزاردهنده و ناتوان کننده است. از آنجایی که مصرف کننده می‌داند با مصرف کردن قرص تمام این علائم غیرقابل تحمل به سرعت از بین می‌رود، ولع غیرقابل کنترلی برای مصرف مواد در خود احساس می‌کند و بدون کمک مراکز تخصصی ترک اعتیاد قرص به سختی می‌تواند از داروهای تجویزی دوری کند و پاک بماند.
  • بالا رفتن تحمل بدن نسبت به دارو: بیماران معمولاً قبل از آن که برای درمان اعتیاد قرص به مراکز تخصصی ترک مراجعه کنند، مدت‌ها با بالا رفتن تحمل بدن نسبت به دارو جنگیده‌اند. بدن به مرور زمان به تاثیرات قرص عادت می‌کند و نسبت به آن مقاومت پیدا می‌کند. بنابراین مصرف کنندگان برای این که همان احساس سرخوشی قبلی را تجربه کنند، مجبور می‌شوند که داروی بیشتری مصرف کنند.
  • اوردوز: اوردوز مشکلی جدی برای مصرف کنندگان داروهای تجویزی است؛ به ویژه افرادی که مدت‌ها است دارو مصرف می‌کنند و بدنشان نسبت به دارو مقاوم شده است و هر بار داروی بیشتری را برای تجربه لذت قبلی مصرف می‌کنند، به شدت در معرض خطر اوردوز قرار دارند.

از سوءمصرف تا اعتیاد به قرص

هر چند سوءمصرف هر از گاه قرص های تجویزی لزوماً به معنای معتاد شدن و ضرورت انجام درمان ترک اعتیاد قرص نیست. اما بسیاری از مصرف کنندگان، این داروها را بدون نسخه مصرف می‌کنند و سعی می‌کنند اثر دارو را از طریق مصرف همزمان با الکل افزایش دهند، دارو را می‌جوند، استنشاق می‌کنند یا تزریق می‌کنند تا سریع‌تر اثر کند یا دوزهای بالاتری از آنچه پزشک تجویز کرده است، مصرف می‌کنند.

البته سوءمصرف یک شبه به اعتیاد تبدیل نمی‌شود و مراحلی تدریجی وجود دارد که پله پله فرد را به طرف اعتیاد قرص سوق می‌دهد؛ هرچند ممکن است مصرف کنندگان حتی از این تغییرات مطلع نشوند. افراد به دلیل بالا رفتن تحمل بدن به مصرف قرص و دارو در دوز بالا نیاز بیشتری پیدا می‌کنند. همچنین روش‌های مختلف را برای سوءمصرف قرص و دارو امتحان می‌کنند تا شاید نشئگی بیشتر یا سریع‌تری را تجربه کنند یا متوجه می‌شوند که بدون دارو نمی‌توانند زندگی کنند. مصرف تفریحی در نهایت به اجبار تبدیل می‌شود و به این ترتیب بیمار یک روز به خود می‌آید که دیگر قرص را صرفاً برای مدیریت علائم خماری مصرف می‌کند و علت اولیه مصرف کاملاً از یاد می‌رود.

هرچند افرادی که به سوءمصرف داروهای تجویزی روی می‌آورند، تصور می‌کنند که این عادت بدون ضرر است، اما واقعیت این است که مصرف این قرص‌ها عوارضی جدی را به دنبال دارد. برخی مصرف کنندگان برای ترک اعتیاد قرص‌ها نیاز به کمک تخصصی دارند.

انواع داروها و قرص های اعتیادآور را می‌شناسید؟

اعتیاد به داروها از جمله رفتارهایی است که این روزها در میان بسیاری از افراد دیده می‌شود. خوردن برخی داروها موجب تحریک سیستم اعصاب مرکزی و یا ایجاد حس لذت در فرد شده است. این امر موجب گردیده شخص به صورت خودسرانه، بدون در نظر گرفتن عوارض قرص و دارو به مصرف خود ادامه دهد. به خصوص زمانی که به صورت خود درمانی مصرف شوند، می‌توانند باعث وابستگی و در نهایت اعتیاد در انسان شوند. از اینرو فرد مصرف کننده برای ترک اعتیاد قرص و دارو حتماً باید تحت نظر پزشک ترک قرص، برنامه درمانی خود را دریافت کند.

اعتیادآورترین داروهای تجویزی را می‌توان به شرح زیر تقسیم‌بندی کرد:

مسکن‌های افیونی

معمولاً مسکن‌ها از مواد افیونی یا مخدرها (Opioids) هستند و به دو دسته اصلی مسکن‌های قوی و ضعیف تقسیم می‌شوند. در اینجا به برخی از قرص‌های مسکن اعتیادآور معمولی که مورد سوءمصرف قرار می‌گیرند اشاره شده است:

  • کدئین: مصرف کدئین خطر بالای اعتیاد قرص و وابستگی دارد. در صورت مصرف مقادیر زیاد و یا در هنگام ترکیب با سایر مواد به ویژه الکل٬ می‌تواند باعث مشکلات تنفسی و یا حتی مرگ شود.
  • فنتانیل: فنتانیل یک مخدر مصنوعی است که بین ۵۰ تا ۱۰۰ برابر قوی تر از مرفین است. از این ماده مخدر برای از بین بردن دردهای شدید و مزمن استفاده می‌شده است.
  • مرفین: مرفین جزو مسکن‌های قوی به شمار می‌رود. این ماده معمولاً برای درمان دردهای شدید تجویز می‌شود و برای درمان دردهای کوتاه مدت به کار نمی‌رود.
  • اکسی‌کدون: اکسی‌کدون یک داروی مخدر ضددرد است که برای درمان دردهای متوسط تا شدید به کار می‌رود.

بنزودیازپین‌ها

بنزودیازپین‌ها (Benzodiazepin) قرص‌های فعال‌کننده روان هستند که پزشکان برای افرادی که درگیر اختلالات اضطراب و بی‌خوابی هستند تجویز می‌کنند. تعداد زیادی از این دسته دارو وجود دارد که هر کدام مصارف خاص خود را دارند اما بیشترین استفاده از این دسته داروها برای درمان اضطراب شدید به کار می‌رود. شرکت های داروسازی انواع مختلفی از بنزودیازپین‌ها را تولید می‌کنند که برخی از آن‌ها شامل موارد زیر می‌باشند:

  • کلردیازپوکساید: کلردیازپوکساید یکی از بنزودیازپین‌های پرمصرف است که در درمان اضطراب و بی‌خوابی مؤثر است و با نام لیبریوم نیز شناخته می‌شود. این دارو در درمان ترک الکل و اضطراب قبل از جراحی مصرف می‌شود.
  • کلونازپام: کلونازپام که با نام کلونوپین نیز شناخته می‌شود برای درمان انواع تشنج و به ویژه در انواع خاصی از صرع و درمان شوک‌های ناشی از ترس و استرس کاربرد دارد. همچنین از کلونوزپام به عنوان یک قرص ضد افسردگی نیز استفاده می‌شود.
  • دیازپام: دیازپام یک قرص تجویزی است که معمولاً برای درمان اضطراب٬ تشنج و شوک‌های ناشی از ترس استفاده می‌شود و با نام والیوم نیز شناخته می‌شود.
  • لورازپام: لورازپام که با نام تجاری اتیوان نیز به فروش می‌رسد٬ برای درمان اختلالات اضطراب و بی‌خوابی استفاده می‌شود. این دارو بسیار قوی است و سرعت اثرگذاری آن بسیار بالا است و سوءمصرف آن در طولانی مدت باعث ایجاد وابستگی می‌شود.

باربیتورات‌ها

باربیتورات‌ها انواع مختلفی دارند و بیشتر به صورت قرص مصرف می‌شوند. این مواد مانند بنزودیازپین‌ها و قرص‌های اختلال خواب عمل می‌کند و مصرف بیش از حد این مواد خطر مرگ بالایی دارد.

نام برخی از باربیتورات‌ها:

  • اموباربیتال
  • پنتوباربیتال
  • فنوباربیتال
  • سکوباربیتال

قرص های محرک

محرک‌ها قرص‌هایی هستند که عملکردهای طبیعی بدن را افزایش می‌دهند. آن‌ها بر سیستم عصبی بدن تاثیر می‌گذارند و باعث می‌شوند بدن مواد شیمیایی طبیعی بیشتری مانند دوپامین آزاد کند که هوشیاری٬ توجه و انرژی فرد را بیشتر می‌کند. محرک‌ها توسط پزشک متخصص برای درمان شرایطی مانند اختلالات کم‌توجهی و بیش‌فعالی تجویز می‌کنند. اما این قرص‌ها معمولا توسط نوجوانان برای افزایش تمرکز در درس خواندن سوءمصرف می‌شود که این شیوه مصرف می‌تواند به سرعت باعث اعتیاد شدید به این قرص‌ها شود. این افراد نیازمند گذراندن مراحل ترک اعتیاد قرص نظیر سم‌زدایی، روان درمانی و شرکت در برنامه‌های پیشگیری از ترک هستند.

در اینجا به برخی از داروهای محرک تجویزی اشاره می‌کنیم:

1. آمفتامین‌ها

این نوع از داروها توسط روانپزشک و یا پزشک متخصص تجویز می‌شوند و به درمان اختلالات بیش‌فعالی کمک می‌کنند. آمفتامین‌های غیرقانونی و غیر استاندارد اثراتی مانند کوکائین دارند و می‌توانند بسیار اعتیادآور باشند.

آمفتامین‌هایی که معمولاً تجویز می‌شوند عبارتند از:

  • آدرال
  • دگزامفتامین
  • بنزدرین

2. مت‌آمفتامین

مت‌آمفتامین که معمولاً با نام شیشه نیز شناخته می‌شود یک محرک بسیار قوی و یکی از پر مصرف‌ترین مواد اعتیادآور مصنوعی است. به همین خاطر این ماده در موارد بسیار نادر و در دوزهای بسیار پایین تجویز می‌شود.

مت‌آمفتامین و آمفتامین‌ هر دو تقریبا یک ساختار شیمیایی دارند٬ اگرچه هر دو در برخی موارد برای مقاصد تفریحی مصرف می‌شوند٬ آمفتامین‌ها دارای ارزش دارویی نیز هستند و می‌تواند به صورت قانونی توسط پزشک تجویز شود.

3. متیل‌فنیدات یا ریتالین

متیل فنیدات که با نام تجاری ریتالین نیز شناخته می‌شود مشابه آمفتامین‌ها است که برای درمان افسردگی و اختلالات بیش‌فعالی و کم‌توجهی نیز تجویز می‌شوند.

4. کافئین

اکثر مردم مقدار کافی روزانه کافئین را در یک فنجان چای یا قهوه دریافت می‌کنند٬ اما کافئین نیز یک ماده رایج در تسکین دهنده‌های درد و داروهای ضدالتهابی است.

کافئین‌هایی که به صورت دارو تجویز می‌شوند:

  • میگرگت
  • کافرگت
  • فیورینال
  • فیوریکت
  • نورجسیک

از گروه مسکن های افیونی، داروهایی مانند اکسی کدون، دمرول و کدئین عموماً تجویز می‌شوند و از همه اعتیاد آورترند. کلونوپین و دیازپام در دسته بنزودیازپین‌ها، آمفتامین‌ها و ریتالین در دسته محرک‌ها و فنوباربیتال در دسته باربیتورات‌ها نیز اعتیادآورترین داروهای گروه خود محسوب می‌شوند.

بهترین روش ترک اعتیاد قرص

متخصصین دلسوز و مجرب ما در مرکز ترک اعتیاد قرص پیام تندرستی آماده کمک به شما هستند. درمان اعتیاد به داروهای تجویزی جنگی نیست که خودتان به تنهایی در آن پیروز شوید، به علاوه ترک اعتیاد داروهای تجویزی بدون نظارت متخصص بسیار خطرناک است و حتی ممکن است به مرگ بیمار ختم شود. کمک تخصصی فقط به اندازه یک تلفن با شما فاصله دارد، پس همین امروز با ما تماس بگیرید.